• Zo werkt aandacht

  • Over opvallen, kijken en zoeken in een wereld vol afleiding

    ‘Je kijkt gewoon niet goed!’ Hoor je het jezelf zeggen, als je puber voor de zoveelste keer schoenen, sokken, boeken, pennen of dat armbandje met grote emotionele waarde kwijt is?

    Of jouw grote verbazing als je jezelf een weg moet banen door een spoor van tassen (weer die) schoenen, rondslingerende jassen en colaflessen? En dat je jezelf dan afvraagt of ze het dan niet zien, die troep…

    Nou, dat klopt dus: ze zien het niet. Er is, zoals Stefan van der Stigchel in zijn boek ‘zo werkt aandacht’, gebrek aan attentiewaarde. En als er geen attentiewaarde is, dan kun je er donder op zeggen dat er van alles op het netvlies van je puber terecht komt (het beeldscherm van dat mobieltje bijvoorbeeld) maar dat die vuile vaat op het aanrecht echt compleet wegvalt. Afwas? Wáár?

  • Het geheim van kleuren en vormen

    Deze voorbeelden ga je niet tegenkomen in het boek van Van der Stigchel. Maar ze schieten zo door je herinnering op het moment dat je aan het leven bent over kleur en vorm. De beelden over kleuren en vormen blijken apart in je brein terecht te komen. Een rode cirkel is dus niet één geheel maar rood (voor de verwerking in het kleurengebied van de hersenen) en een cirkel (de vorm in het gebied van de hersenen waar vormen verwerkt worden). Maar, dat verwerken onze hersenen nog makkelijk. Net zoals het beeld van een rode cirkel en een rood vierkant: simpel: één kleur en twee vormen.

  • ‘Zo werkt aandacht’ gaat niet over ‘je hoofd er bij houden als je vijf hoofdstukken uit je geschiedenisboek moet leren voor een SO’. In dit boek gaat het idee ‘aandacht’ over het wel of niet opmerken van de wereld om je heen en hoe je brein met deze prikkels omgaat.
  • Maak het je lastiger: een blauwe cirkel en een rood vierkant, dan hebben je de verschillende hersengebieden een zwaardere kluif: er moet gegoocheld worden met kleuren terwijl de vormen (weer) gelijk blijven…

    Beetje simpel, denk je misschien. Maar, laten we dit voorbeeld eens doortrekken naar dat t shirt dat wat slingert door de kamer van puber-lief. ‘Ruim dat blauwe shirt nou eens op als je die zwarte broek in de was doet!’ zeg jij. De hersenen van je puber draaien overuren: zwart, blauw, shirt, broek… En jij raakt nóg geïrriteerder als je vijf minuten later je puber met een spijkerbroek in haar handen aantreft met de vraag ‘wat moest ik hier ook al weer mee…’

  • Onderuit gezakt op jouw bank

     

    Ik heb nog iets geleerd uit dit boek: het is de verwachting die maakt of je iets wel of niet opmerkt. Als voorbeeld wordt een wegversperring op de snelweg gegeven; een slagboom bij de Coentunnel. Inmiddels zijn er al verschillende bestuurders tegen deze slagboom aangereden ondanks alle waarschuwingen, pijlen en signaalkleuren.

    De reden voor al dit verkeersleed? Wie verwacht er nu een slagboom op een snelweg?

    Ik trek het voorbeeld door naar onze pubers die na een zware dag op school onderuitgezakt op je bang hangen terwijl er een spoor van rommel en troep door je huis slingert. Hoe het toch kan dat het ze niet opvalt dat er een tas, een jas, schoenen, flessen, boeken en etui’s op de grond ligt? Waarschijnlijk toch door die verwachtingen: je verwacht niet dat deze spullen zo rondslingeren… (applaus voor je opvoeding! ;-) )

    Waarmee je meteen snapt dat die schooltas die per ongeluk in de badkamer terecht is gekomen, niet gevonden wordt omdat het niet echt logisch is dat die tas daar staat.

    Daar zijn we weer: beloningen!

    Laat ik deze recensie eindigen met mijn stokpaardje: beloningen. Want, en ik ben natuurlijk blij dat ik dat weer lees, het blijkt ook dat objecten waar een prettige herinnering aan gekoppeld kunnen worden, sneller opgemerkt worden.

    Ik help je even: de vuile vaat, vuile sokken en onderbroeken die door een puberkamer slingeren of het spoor van rotzooi in je huiskamer… Zorg dat het zien van deze zaken gekoppeld kan worden aan shot dopamine en je puber heeft onverdeelde aandacht!

    'Zo werkt aandacht' wil je lezen als je nieuwsgierig bent naar de invloed van beelden en kleuren en hoe je brein met al deze informatie omspringt. Voor ouders van pubers en professionals die met pubers werken is het een geweldig boek om in te gaten te krijgen hoe je er voor zorgt dat jouw 'boodschap' de onverdeelde aandacht kan krijgen en ontwikkel je (meer) begrip omdat je je meer bewust bent van al die prikkels die de aandacht juist afleiden.

  • Eerder gelezen...

  • Marina Leest: De planner van Tim Hofman & BrainBoost

    Tim Hofman zegt het: sneller leren is harder leven. En met deze planner helpt ie een handje... Plannen heeft direct

    Lees verder

    Marina Leest: Het Penisboek

    Waar houdt een man het áller, áller, állermeeste van in de hele wereld? Waar mag je nooit grappen

    Lees verder

    Marina Leest: Het pornobrein

    Dit is zo’n onderwerp waar je het nét niet over hebt tijdens de koffie-met-appeltaart(-met slagroom). En de

    Lees verder

    1 of page 12

  • Marina Leest: ChardonNEE van Clare Pooley

    ‘Het is de schuld van Bridget Jones’, schrijft Clare Pooley op dag 001 van haar dagboek. En naast Bridget

    Lees verder

    Marina Leest | Wat eten we vandaag?

    Extra tip: als je dan toch voor je puber bezig bent, vergeet je eigen lunch niet! Want echt, je krijgt spijt als je

    Lees verder

    Marina Leest: man o man

    'Dit boek is - wat mij betreft - verplichte kost voor iedereen die met mannen en/of met jongens werkt.'

    Lees verder

    1 of page 12

Als jij voor de koffie zorgt, dan doen wij daar een cookie bij!

Privacy is voor iedereen belangrijk. Tenminste, dat is mijn persoonlijke mening. Ik beloof je graag dat ik met jouw gegevens geen gekke dingen doe. En, en dat is misschien nog wel belangrijker: ik verzamel zo min mogelijk gegevens van je. In de privacyverklaring leg ik je alles uit.

Klik hier om de privacyverklaring te lezen | Afsluiten
Instellingen